نـــزدیک اذان اســـت
صـــدای ربنـــا بلنــــد...
مـــادری را کنــــار سفـــره ای می بیــــنم
دســـتان مـــادر می لـــرزد...
بمیــــرم ! مـــادر پر ا ز" بــــغض ســت"
"بغــــضی "بــرای نبـــودن فرزنــــدانـــش...
خــــاطره ای در خاطـــرش چـ"ــوبش مــیزند انگـــــار
مـــادر فراموشی دارد...
می پــــرسد :
اینجـــــا کجاست؟
جــــواب میشنــــود:
"خانــــــه سالمنــدان "
چشمان تو

حروف را بی استفاده می کند....
کافیست نگاهم کنی...!
وقتی که ”اون ” رفته و تویی که تنها تو تراس اتاقت با یه نخ
سیــگار روشن نشستی ، اون موقع
مــی دونی چه آرزویی داری ؟
که بمیری ؟
نه !
که برگرده ؟
نه ! نه ! نه !
آرزوت اینه که اون نخ سیــگار هیچوقت به آخَرِش نَرِسه . . .
سلام
ممنون آبجی حریم
بابت لطفتون